یه مشت قلم بدست

روز خبرنگار یچیزی تو مایه های روز جهانی محیط زیست یا روز جهانی غذا می مونه یعنی تو نمی فهمی که این روز مهمه یا مهم نیست بی خود و بی جهت چند نفر بهم اس ام اس می زنند که فلانی روزت مبارک ولی من هرچی می خواستم به دوستان خبرنگارم اس ام اس یا همان سامانه پیام کوتاه بزنم نتونستم که نتونستم .یعنی چی ؟ واقعا یه حرف مفته، اینکه یه روزی که تو تقویم سفید بوده رو زردش کردند و اسمشم گذاشتن روز خبرنگار!
اصلا صحبت تجلیل نیست حرف اینه که بجای برگزاری فلان روز که به خاطرش 50 جلسه اداری برگزار میشه و 500 تا مصوبه داره و ساعتها زمان از دست میره آقایان هر نفر 5 دقیقه به خبرنگاران و اوضاع معیشتی آنها فکر کنند، تا دسته جمعی عزای عمومی اعلام کنند.
البته هستند آقایان خبرنگاری که با لابی بازی دست بازرگانان را هم می بندند که اتفاقا تعدادشان هم کم نیست و هر کدام هم کلی طرفدارو هوادار و نمی دونم لیدر تشویق دارند.
به هر حال ، آقایان احمد رضا گنجه ای ،مهرداد حمزه، فرزاد سپهر ، نیما دیماری ،حسن افشار،محمدرضا پارسیان، علی شایان،امیر بختیاری ،مهدی طاهری، حسن گوهر پور؛و...
روزتان مبارک
