عالیجناب نویسنده

نام آخرین فیلم کوتاهی است که ساخته ام.این فیلم را به پدربزرگم حسن صدیقی تقدیم کرده ام و شاید برداشتی باشد آزاد از گذشته او.وتقدیری از ذوق و هنر و خلاقیتش.
با اینکه روزها از فراخوان جشنواره فیلم کوتاه تهران که در حقیقت بزرگترین اتفاق برای فیلم کوتاه در سال است و به نوعی جشن فیلم کوتاه در ایران هیچ اشتیاقی برای ارسال آن به جشنواره ندارم.
جشنواره ای که بیشتر در این سالها حکم تیتر را پیدا کرده وابزاری است برای تبلیغات.
از فیلم کوتاه تعابیر مختلفی می شود از جمله سینمای روشنفکری.ایران در بین فیلمسازان کوتاه در جهان دارای جایگاه ویزه ایست آنهم به همت خدایگان فیلم کوتاه جناب آفریده (البته به قول دوستانش) او سالها سکان فیلم کوتاه را به دست داشته و حالا نیز در لایه زیرین فیلم کوتاه است و در حقیقت پدر خوانده نیز به حساب می آید. مصداق بارز شخصیت این آدم را رهی معیری سروده است: بايد خريدارم شوي تا من خريـدارت شو م و...

مافیا در مملکت ما نه تنها در سیاسی بازی بلکه در گرفتن نان از نانوایی نیز وجود دارد یادمه چند سال پیش تو یه برنامه طنز آیتم کوچکی که مربوط به گرفتن مجوز ساخت از شهرداری برای ساختمان بود رو نگاه می کردم آدمهایی که برای گرفتن مجوز خانه های دو طبقه و یک طبقه می آمدند و اغلب کارمندان دولت بودند با لحن خاصی می گفتند:آقای شهرداری ما یک طبقه بسازیم ؟
بعد صدا می امد که نه تو نساز
وبعد کسانی که غالبا فربه و شیک پوش بودند می امدند و می گفتند:آقای شهرداری من اسمان خراش بسازم
می گفت:تو بساز
واین ادامه داشت تا اینکه کارمند می اومد می گفت:من کنار خیابون چادر بزنم؟
حالا این شده روزگار ما !
بگذریم چند وقتی است که مسعود ده نمکی در حال ساخت اولین فیلم بلندش به نام اخراجیهاست.او قبل از این دو فیلم مستند به نامهای فقر و فحشا وکدام استقلال کدام پیروزی را کار کرده بود.
تهیه کننده او حبیب ا..کاسه ساز است.ده نمکی چند ماه قبل هم به جمع وبلاگ نویسان پیوسته بود.این روزها مدام از اتفاقات سر صحنه فیلم می نویسد.و جالب و خواندنی است.پشت کار او برای بدست آوردن همچین موقعیتی تحسین دارد. (جدا از بد بینیها)عکاس فیلم هم بابک برزویه است.

دیگر دوست عزیزم ......... هم مشغول ساخت سریال مستند ...........است.
خودم هم این روزها در گیر پیش تولید فیلم کوتاهی هستم که زمان قطعی شدن تهیه کننده اش در مورد ان بیشتر می نویسم.بالاخره یه پست مخصوص فیلم کوتاه هم می خواستم بنویسم که امیدوارم بشود.

نه من خانه ای ندارم ، سقفی نمانده است .
دیوار و سقف خانه من
همین هاست که می نویسم .
همین طرز نوشتن از راست به چپ .
در این انحنای نون است که می نشینم .
سپر من از همه بلایا سرکش"ک" یا "گ" است!

هوشنگ گلشیری