عالیجناب نویسنده

وقتی کسی اینجا نیست یعنی کسی اینجا نیست.
قبول دارید بعضی وقتها با اینکه هستی اما با تمام وجود دوست داری نباشی؟الان از اون وقتهاست که با تمام وجود دوست دارم نباشم.
راستی هفته دفاع مقدسه هفته مرور آثار حاتمی کیا و ملاقلی پور و شاید درویش.دفاع مقدس یا به تعبیری سالروز شروع جنگ تحمیلی!نمی دونم چرا حس اینکه درمورد جنگ حرف بزنم و الکی از ارزشها دفاع کنم رو ندارم .ببینید اصلا موضوع این نیست که برام اهمیت نداره ...البته که مهمه اما اینکه مثل بعضیها بیام بغض کنم و بگم جنگ ما هم ردیف ظهر عاشوراست و شهیدان ما شهیدان کربلا هستند رو دوست ندارم .
چند وقت پیش مستندی میدیدم از جنگ جهانی دوم که شاید معادل ایرانی یا همون ایرانیزه شده آن روایت فتح باشه دقیقا میزان سنهای شهید آوینی حالا احتمال اینکه اونا از ما تقلید کرده باشند خیلی کمه از طرفی پشت سر مرده هم نمیشه حرف زد اونم مرده ای که مقدس شده باشه.
تمام کسانی که برا هدفشون تلاش می کنند آدمهای با ارزشی هستند حالا هدفشون هرچه می خواهد باشد اما اینکه کسانی که در جنگ شهید شده اند فلان بودند و دست نیافتنی هستند به نظرم خیلی جالب نیست.
دیروز داشتم با یه حاج سردار ی حرف میزدم اومدم بگم شهید باکری .مونده بودم که خدایا الان باید بگم علیه اسلام یا ...
انقدر گیجم کرده بود که فرق امام صادق رو با حاج صادق فراموش کرده بودم مدام از رشادت .شهادت .صلابت .شجاعت. مقاومت و....حرف زده بود که احساس می کردم سرم ورم کرده مدام با خودم می گفتم ایکاش جنگ بشه و منم یه گوشه ای خودم رو درگیر کنم شاید فلان شهید شفاعت ما رو هم بکنه.

دردي اگر داري و همدردي نداري
با چاه آن را در ميان بگذار! با چاه!
غم روي غم انداختن دردي است جانكاه
گفتند اين را پيش از اين، اما نگفتند،
گر همرهان در چاهت افكندند و رفتند
آنگاه دردت را كجا فرياد كن؟ آه

فريدون مشيري