عالیجناب نویسنده

چند وقتی هست که ضبط برنامه روایت ایثار تموم شده این مجموعه تقریبا در 120 قسمت 20 دقیقه ای برای سازمان بنیاد شهید و امور ایثارگران تولید شد که تصویر برداری و مونتاژ اون 10 ماه زمان برد چیزی که الان می تونم درباره روایت ایثار بگم اینه که دوست داشتم دنباله رو روایت فتح باشم و در حقیقت بگم که در زمان جنگ ما روایت فتح داشتیم و حالا روایت ما روایت ایثار است روایت آنانی که الان کنار ما در اتوبوس یا خیابان قدم می زنند نگاه می کنند و هیچ نمی گویند حتی بعضی از آنان ساعتها جلو درب دفتر آقا زاده ها می نشینند تا شاید بتوانند حقوق ماه آینده را این ماه بگیرند.
روایت ایثار به مردان ختم نمی شود بلکه این زنان و دختران و پسران هستند که بازماندگان ایثارگرانند ایثارگرانی که برای زندگی حتی توان تصمیم گیری را از دست داده اند ، زنانی که به پای شوهرشان سوختند و دم نزدند زنانی که با گذشت سالها هنوز لگن زیر شوهرشان می گذارند و حمامشان می کنند و هر روز صبح لبخند زنان با نان تازه شوهر را کول می کنند و لقمه در دهانش می گذارند و خود طی طریق می کنند ، و دخترانی که آرزوی بوسه پدر را بر گونه های خود دارند و گرمی دستانش را دلتنگند و برخی ...
درد دل زیاده ، نمی دونستم که کار در مقوله ایثار و شهادت به این اندازه سخت و حساسه ،یعنی کنار آمدن با این قشر جامعه که بسیار زود رنج و نازک دلند خیلی مشکله و مشکل تر برگرداندن آنان به سالهای سخت و تلخ گذشته بود سالهایی که بعضیها به هیچ عنوان حاضر نبودند لحظه ای از آن را باز گو کنند.

اینجا فکه... مین های کاشته شده در خاک ،دست نخورده... عمل نکرده..

بچه ها روی آن مسیر مستقیم خطرناک پا روی جاپای نفر جلویی می گذاشتند نفر هفتم مرتضی آوینی بود..
هر جا شهیدی خوابیده بود روی سطح داغ بیابان فکه با آن درختچه های گز... لاله های سرخ... نخل های پابرچا اما اندک... فکه پر از مین... سید مرتضی آوینی هفتمین نفر است.
آسمان فکه آبی است با ابر های پرپشت... باد بهار با خودش رایحه ای برای دشت می آورد... سید بو می کشد... غمی بر دلش می نشیند... روزی این دشت پر از صدا بود... بر آنهایی که اینجا گرفتار شده بودند چه گذشت... فکه اسیر شده بود... نمی شد رهایش کرد... فکه ماند بی آنکه راهی برای بازگشت پیدا شود... رزمندگان ماندند و از تشنگی مردند... از عطش...
سید مرتضی جرعه ای از قمقمه نوشید... شور بود! سرش گیج رفت... کسی در ذهنش فریاد کشید: یاااااااااا علی..... !!
مرتضی قدم آخر را محکم تر برداشت... دشت صدای انفجار را شنید... سید بر زمین افتاد... لحظه ای آسمان را دید... با زبان لبهای خشکیده اش را تر کردو چشم هایش را بست...
اشهد ان محمد رسول الله

آوینی زنده است همیشه و ،روایتگر فتح...

مرتبط:

شهدا روایت فتح
سید مرتضی آوینی
تيتراژ اول روايت فتح
سید مرتضی آوینی در ویکی‌پدیا