عالیجناب نویسنده

باز پائیز از راه نرسیده درحال رفتنه و انگار این را باید تکراری ترین سناریو جهان بنامیم فیلمنامه ای که نه سجادپور ردش میکند و نه معاونت سینمایی می تواند جلو اجرای آن را بگیرد اصلا همین موش کوچولوی سینمای ایران(جیرانی) او هم نمی تواند رقم مخاطبانش را دستکاری کند .خلاصه پائیز هرچه هست زیباست
آبانماه تقریبا ماه جشنواره فیلم کوتاه ایرانه جشنواره ای که این سالها چیزی شبیه سالن مد لباس شده و کسانی که حتی یک فریم فیلم هم نساخته اند با قیافه های عجیب و غریب همراه با دافهای عزیزشون جلو در سینما فلسطین سیگار می کشند ، البته جشنواره چند دسته از آدمهای مختلف رو تو خودش جا داده یه دسته دیگه دسته وحشیا هستند همونایی که بعد از تمام شدن فیلم بیخودی دست می زنند و ساکت می شوند ..دوباره دست می زنند ..تک دست می زنند جیغ می کشند و دوباره دست می زنند این لغب رو یه نفرکه کنار من نشسته بود بهشون داد و می گفت اینا وحشی هستند.
دسته دیگه از فیلم کوتاه گذشته ها هستند اونایی که یه زمان فیلم کوتاه می ساختند و حالا فیلمساز شدند مثل شهاب رضویان ، بیژن میرباقری، مجید برزگر، و چند نفر دیگه ، همونایی که یه روزایی تو این جشنواره فیلم داشتند و حالا میان که یاد اون روزا رو زنده کنند و ما میرویم که به امروز اونا برسیم ! اونا دست می زدند و ..دست می زدند و ساکت می شدند و بعضیا هم ساکت نمی شدند.
جشنواره امسال ناصر باکیده نداشت مثل همون سالهایی که محمد آفریده نداشت..احتمالا سال بعد همینهایی که داره هم نداشته یاشه ..اما همیشه ما از سالهای قبل یاد می کنیم که چقدر خوب بود ، حتی چاییهای جشنواره هم طعم دیگری داشت.. اصلا کل این مطلب رو نوشتم که بگم امسال خوب نبود مثل پارسال و چند سال پیش ولی قدیما عجب جشنواره ای بوده ... نمی دونم شاید.
حالا که همه عوض شدن و یادی از هم نمی کنند و انگار این مدل بهتر است که به هیچکس فکر نکنی و فقط به کارت فکر کنی.